Τεστ ΔΕΠΥ Online

Έχω ΔΕΠΥ;

Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει ΔΕΠΥ, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο ή τη φυλή. Τα συμπτώματα ξεκινούν στην παιδική ηλικία. Ωστόσο, ανάλογα με μια σειρά παραγόντων, μπορεί να περάσει απαρατήρητη και χωρίς διάγνωση μέχρι την ενήλικη ζωή. Προσαρμόζοντας τη δομή του παγκόσμιου πληθυσμού για το 2020, ο επιπολασμός της επίμονης ΔΕΠΥ στους ενήλικες ήταν 2,58% και της συμπτωματικής ΔΕΠΥ στους ενήλικες 6,76%, που μεταφράζεται σε 139,84 εκατομμύρια και 366,33 εκατομμύρια ενήλικες με ΔΕΠΥ παγκοσμίως το 2020.

Έχεις ποτέ αμφισβητήσει αν έχεις ΔΕΠΥ σε κάποιο βαθμό; Δες πώς μπορούμε να βοηθήσουμε. Αυτό το διαδικτυακό τεστ θα αναλύσει αν έχεις ΔΕΠΥ σε κάποιο βαθμό απαντώντας σε 28 ερωτήσεις σε έξι διαστάσεις και αξιολογώντας τη συνολική βαρύτητα. Όταν απαντάς στις ερωτήσεις, σκέψου πώς σε έχουν επηρεάσει τον τελευταίο χρόνο.

Ένα μήνυμα προς όλο τον κόσμο: Η ΔΕΠΥ δεν είναι δικαιολογία· είναι εξήγηση.

Reviewed by Jennifer Schulz, Ph.D., MSW, LSW

Το τεστ ΔΕΠΥ μας (πρώτη έκδοση 11 Ιουλίου 2022· ενημερώθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2025, μετά από ανασκόπηση από τη Dr. Jennifer Schulz) προορίζεται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. ΔΕΝ αποτελεί υποκατάστατο μιας επαγγελματικής διάγνωσης ΔΕΠΥ, η οποία απαιτεί πλήρη αξιολόγηση από εξειδικευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας. Δες αυτόν τον οδηγό για τη ΔΕΠΥ για περισσότερες πληροφορίες.

Τι είναι η ΔΕΠΥ;

Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) είναι μια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει τα μέρη του εγκεφάλου που μας βοηθούν να σχεδιάζουμε, να εστιάζουμε και να εκτελούμε εργασίες. Τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ διαφέρουν ανάλογα με τον υπότυπο, δηλαδή απρόσεκτος, υπερκινητικός ή μικτός.

Τι προκαλεί τη ΔΕΠΥ;

Η αιτία(-ες) και οι παράγοντες κινδύνου για τη ΔΕΠΥ δεν είναι γνωστά, αλλά η τρέχουσα έρευνα δείχνει ότι η γενετική παίζει σημαντικό ρόλο. Πέρα από τη γενετική, οι επιστήμονες μελετούν και άλλες πιθανές αιτίες και παράγοντες κινδύνου, όπως:

Εγκεφαλική κάκωση
Έκθεση σε περιβαλλοντικούς κινδύνους (π.χ. μόλυβδος) κατά την εγκυμοσύνη ή σε μικρή ηλικία
Χρήση αλκοόλ και καπνού κατά την εγκυμοσύνη
Πρόωρος τοκετός
Χαμηλό βάρος γέννησης

Από την άλλη, πολλοί μύθοι σχετικά με τις πιθανές αιτίες της ΔΕΠΥ έχουν αποδειχθεί λανθασμένοι. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ζάχαρης, η υπερβολική τηλεθέαση, καθώς και η φτώχεια ή οι αναταραχές στην οικογένεια. Τέτοιοι παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ, αλλά δεν την προκαλούν.

Ποιοι είναι οι 3 τύποι της ΔΕΠΥ;

Κυρίως Υπερκινητικός-Παρορμητικός τύπος ΔΕΠΥ

Τα άτομα με κυρίως υπερκινητικό-παρορμητικό τύπο ΔΕΠΥ συμπεριφέρονται «σαν να κινούνται από μηχανή» με μικρό αυτοέλεγχο, κάνοντας κινήσεις, στριφογυρίζοντας και μιλώντας ακόμη και στις πιο ακατάλληλες στιγμές. Είναι παρορμητικά, ανυπόμονα και διακόπτουν τους άλλους. Τα παιδιά με υπερκινητικό-παρορμητικό τύπο ΔΕΠΥ μπορεί να προκαλούν αναστάτωση στην τάξη. Μπορούν να κάνουν τη μάθηση πιο δύσκολη για τον εαυτό τους και για τους άλλους μαθητές.

Κυρίως Απρόσεκτος τύπος ΔΕΠΥ (παλαιότερα «ADD»)

Τα άτομα με τον απρόσεκτο υπότυπο της ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, να ολοκληρώσουν εργασίες και να ακολουθήσουν οδηγίες. Διασπώνται και ξεχνούν εύκολα. Μπορεί να ονειροπολούν και να χάνουν τακτικά τις εργασίες τους, τα κινητά τους τηλέφωνα και τον ειρμό των συζητήσεων. Ίσως κάποιες φορές να δυσκολεύεσαι με τον έλεγχο των παρορμήσεων ή την υπερκινητικότητα. Όμως αυτά δεν είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της απρόσεκτης ΔΕΠΥ. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι πολλά παιδιά με τον απρόσεκτο υπότυπο της ΔΕΠΥ μπορεί να μένουν αδιάγνωστα, επειδή τείνουν να μη διαταράσσουν το μαθησιακό περιβάλλον. Αυτό παλαιότερα ονομαζόταν «ADD» (Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής) σε αντιδιαστολή με τη «ΔΕΠΥ».

Μικτός τύπος ΔΕΠΥ

Αν έχεις τον μικτό τύπο, τα συμπτώματά σου δεν εντάσσονται αποκλειστικά στην απροσεξία ή στην υπερκινητικότητα-παρορμητική συμπεριφορά. Αντίθετα, εμφανίζεται ένας συνδυασμός συμπτωμάτων και από τις δύο κατηγορίες. Με ή χωρίς ΔΕΠΥ, οι περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν ως ένα βαθμό απρόσεκτη ή παρορμητική συμπεριφορά. Όμως είναι πιο έντονη στα άτομα με ΔΕΠΥ. Η συμπεριφορά εμφανίζεται συχνότερα και παρεμβαίνει στον τρόπο που λειτουργείς στο σπίτι, στο σχολείο, στη δουλειά και στις κοινωνικές σου σχέσεις. Τα συμπτώματα μπορεί να αλλάξουν με τον χρόνο, οπότε και ο τύπος της ΔΕΠΥ που έχεις ενδέχεται επίσης να αλλάξει. Η ΔΕΠΥ μπορεί να αποτελεί μια δια βίου πρόκληση. Ωστόσο, η φαρμακευτική αγωγή και άλλες θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής σου.

Η ΔΕΠΥ σε τέσσερις διαστάσεις

Διάσπαση Προσοχής

Η έλλειψη συγκέντρωσης, γνωστή και ως διάσπαση προσοχής, είναι ένα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της ΔΕΠΥ. Τα άτομα με αυτό το σύμπτωμα συχνά δυσκολεύονται να διατηρήσουν την προσοχή τους στις λεπτομέρειες, γεγονός που οδηγεί σε βαρεμάρα και συχνό ονειροπόλημα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει μια μικρή μελέτη του 2020, σύμφωνα με την οποία τα άτομα με ΔΕΠΥ μπορούν επίσης να βιώσουν υπερ-εστίαση (hyperfocus), όπου απορροφώνται τόσο πολύ σε μια δραστηριότητα που χάνουν την αίσθηση του χρόνου και του περιβάλλοντός τους, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις στις σχέσεις.

Αν η βαθμολογία σου στη διάσταση της διάσπασης προσοχής είναι μεγαλύτερη από 60, η βελτίωση της συγκέντρωσης πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα. Σκέψου να διαμορφώσεις ένα περιβάλλον εργασίας ή μελέτης με ελάχιστους περισπασμούς. Εργαλεία όπως ακουστικά με ακύρωση θορύβου, δομημένα προγράμματα και τακτικά διαλείμματα μπορούν να είναι ιδιαίτερα χρήσιμα. Επιπλέον, πρακτικές ενσυνειδητότητας, όπως ο διαλογισμός, μπορούν να αυξήσουν την επίγνωση της παρούσας στιγμής και να βοηθήσουν στη βελτίωση της διάρκειας της προσοχής με τον χρόνο. Αν χρειάζεται, μπορεί να είναι ωφέλιμο να συζητήσεις με έναν επαγγελματία υγείας επιλογές όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) ή η φαρμακευτική αγωγή.

Υπερκινητικότητα

Η υπερκινητικότητα χαρακτηρίζεται από μια σχεδόν συνεχόμενη ανάγκη για κίνηση, ακόμη και σε καταστάσεις όπου αυτό μπορεί να μην είναι κατάλληλο. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί ως υπερβολικό τρέμουλο, χτύπημα με τα δάχτυλα ή έντονη ομιλία. Στους ενήλικες, η υπερκινητικότητα συχνά εμφανίζεται ως έντονη ανησυχία, όπως το να μιλάει κανείς πάρα πολύ ή να δυσκολεύεται να συμμετάσχει ήρεμα σε δραστηριότητες αναψυχής. Όταν αυτή η ενέργεια δεν διαχειρίζεται, μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση και άγχος.

Αν η βαθμολογία σου στη διάσταση της υπερκινητικότητας είναι μεγαλύτερη από 80, είναι απαραίτητο να βρεις δημιουργικούς τρόπους εκτόνωσης της περίσσειας ενέργειας. Η τακτική σωματική δραστηριότητα, όπως η άσκηση ή τα σπορ, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της ανησυχίας. Τεχνικές χαλάρωσης, όπως οι βαθιές αναπνοές ή η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση, μπορούν επίσης να είναι αποτελεσματικές στο να ηρεμήσουν σώμα και νου. Ο καθορισμός προσωπικών ορίων σε κοινωνικές καταστάσεις μπορεί να αποτρέψει το να κατακλύζεις τους άλλους με υπερβολική ομιλία ή κίνηση.

Παρορμητικότητα

Η παρορμητικότητα αναφέρεται στην τάση να ενεργεί κανείς χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες. Όσοι έχουν αυτό το σύμπτωμα μπορεί συχνά να διακόπτουν συζητήσεις ή να μιλούν εκτός σειράς, πετώντας σχόλια σε ακατάλληλες στιγμές. Ο έλεγχος της παρόρμησης είναι μία από τις πιο απαιτητικές πτυχές της ΔΕΠΥ, επειδή απαιτεί αναγνώριση και διαχείριση της παρορμητικής συμπεριφοράς, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο.

Αν η βαθμολογία σου στη διάσταση της παρορμητικότητας είναι μεγαλύτερη από 50, η ανάπτυξη στρατηγικών για τη διαχείριση των παρορμητικών συμπεριφορών είναι κρίσιμη. Εξασκήσου στο να κάνεις μια παύση για να πάρεις βαθιά ανάσα ή να μετρήσεις μέχρι το δέκα πριν απαντήσεις σε συζητήσεις ή πάρεις αποφάσεις. Η ενίσχυση του αυτοελέγχου μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τον καθορισμό συγκεκριμένων στόχων και την επιβράβευση του εαυτού σου όταν καταφέρνεις να διαχειριστείς παρορμητικές πράξεις. Αν η παρορμητικότητα προκαλεί σημαντικές δυσκολίες, η καθοδήγηση από έναν θεραπευτή με εξειδίκευση στη ΔΕΠΥ μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική.

Συναισθηματική Δυσρύθμιση

Η συναισθηματική δυσρύθμιση, ένα λιγότερο συχνά συζητούμενο σύμπτωμα της ΔΕΠΥ, αναφέρεται στη δυσκολία διαχείρισης ή μετριασμού των συναισθημάτων. Όσοι εμφανίζουν αυτό το σύμπτωμα μπορεί να δυσκολεύονται να διαχειριστούν το πένθος, την απώλεια και άλλα αρνητικά γεγονότα, κάτι που κάνει τις φιλίες και τις σχέσεις δύσκολο να διατηρηθούν. Επιπλέον, η συναισθηματική δυσρύθμιση μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως το άγχος και η κατάθλιψη.

Αν η βαθμολογία σου στη διάσταση της συναισθηματικής δυσρύθμισης είναι μεγαλύτερη από 70, η εκμάθηση τρόπων διαχείρισης των συναισθημάτων σου είναι καθοριστικής σημασίας. Οι γνωσιακές-συμπεριφορικές τεχνικές μπορούν να σε βοηθήσουν να αναγνωρίσεις και να αμφισβητήσεις αρνητικά μοτίβα σκέψης. Πρακτικές ενσυνειδητότητας, όπως ασκήσεις βαθιάς αναπνοής ή καθοδηγούμενος διαλογισμός, μπορούν επίσης να συμβάλουν στην ηρεμία έντονων συναισθημάτων. Η δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης από φίλους, οικογένεια ή έναν θεραπευτή μπορεί να προσφέρει τη σταθερότητα που χρειάζεσαι για να αντιμετωπίζεις δύσκολες καταστάσεις. Αν ταυτόχρονα δυσκολεύεσαι με άγχος ή κατάθλιψη, συνιστάται ιδιαίτερα να αναζητήσεις επαγγελματική βοήθεια.

References:

A. Robin, Eleanor Payson (2002) The Impact of ADHD on Marriage. Adhd Report, The https://doi.org/10.1521/ADHD.10.3.9.20553
Kathleen G. Nadeau (2005) Career choices and workplace challenges for individuals with ADHD. Journal of clinical psychology https://doi.org/10.1002/JCLP.20119
K. Bachmann, A. P. Lam, Peter Sörös, M. Kanat, E. Hoxhaj, S. Matthies, B. Feige, H. Müller, J. Özyurt, C. Thiel, A. Philipsen (2018) Effects of mindfulness and psychoeducation on working memory in adult ADHD: A randomised, controlled fMRI study.. Behaviour research and therapy https://doi.org/10.1016/j.brat.2018.05.002
Benjamin C. Storm, H. White (2010) ADHD and retrieval-induced forgetting: Evidence for a deficit in the inhibitory control of memory. Memory https://doi.org/10.1080/09658210903547884
Martine E. M. Mol, M. V. van Boxtel, Dick Willems, F. Verhey, J. Jolles (2009) Subjective forgetfulness is associated with lower quality of life in middle-aged and young-old individuals: A 9-year follow-up in older participants from the Maastricht Aging Study. Aging & Mental Health https://doi.org/10.1080/13607860902845541
Sara Scholtens, A. Rydell, F. Yang-Wallentin (2013) ADHD symptoms, academic achievement, self-perception of academic competence and future orientation: a longitudinal study. Scandinavian journal of psychology https://doi.org/10.1111/sjop.12042